Meel 246 Christus vivit
‘Zeker weten dat ie bestaat!’ zegt Errol de Vries van Kunstcollectief ’t Gebroed. ‘Maar alleen omdat wij dat graag willen,’ vult zijn broer Cor aan. ‘Zonder ons was ie er echt niet geweest, hoor!’ ‘Met ‘ons’ bedoelt Cor dus niet Cor en mij,’ corrigeert Errol zijn broer, ‘maar de mensheid, zonder de méns had ie niet bestaan.’ ‘Precies,’ zegt Cor. ‘Eerst was ie er niet, was alles natuur, zal ik maar zeggen, toen kwamen er een heleboel en nou is er weer één, de Enige Echte. Duizenden jaren heeft ie ons laten aanmodderen met allemaal ziektes waar je gewoon tegen ingeënt kan worden … en dan opeens: tadaa!!’ ‘De mens van, ik zal maar zeggen toen we met mes en vork gingen eten,’ zegt Errol, ‘die bestaat om en nabij de 100.000 jaar en dan laat ie ons na 98.000 jaar gestommel in het duister opeens weten dat we hier niet alleen zijn …’ ‘Ver weg in een woestijn vol analfabete geitenhoeders,’ schampert Cor. ‘Tweeduizend jaar geleden werd er zomaar een 'liggie' aangeknipt! Hoe lang hangt ie al niet boven het dressoir bij ons pa en ma?’ ‘Wat Cor wil zeggen is dat de rek eruit is. Ik heb Hem, ik zweer het je, wel eens zien gapen.’ Cor: ‘Zijn lijden is gedevalueerd. Het is een soort verveling geworden dat lijden van Hem; voor onze zonden, hè, vergeet dat niet, dat mag wel een mespuntje meer.’ Errol: ‘Onze Jezussen zijn een handreiking naar de kerk, voor een nieuwe impuls. Oppeppers, missiemateriaal.’ Cor: ‘Hoe kun je nou wat voelen voor een gapende hipster?’ Errol: ‘En toen was daar, tadaa: Kunstcollectief ‘t Gebroed!’ Cor: ‘Met een campagne voor hoe Jezus ooit bedoeld was.’ Naast het hierboven afgebeelde werk bevat de Christus vivit-serie tweeëndertig gepimpte corpussen. 't Gebroed is onder andere in gesprek met het Bisdom Rotterdam over 1100 ‘Christussen onder stroom’, corpussen van zachte latex met een mechaniek die om het half uur, of hoe je het maar wenst in te stellen, een optater van 220 krijgen. Een en ander onder het mom van ‘De Verlosser nieuw lijden inblazen'. 'Kunst hoeft natuurlijk helemaal niks en mag van alles,' zegt Cor. 'Anderzijds is het mooi meegenomen als het een doel dient of een maatschappelijke relevantie heeft.' ‘Onze ouders,’ knipoogt Errol, ‘hebben sinds kort ónze Jezus boven het dressoir en daar wordt zowaar weer gebeden voor het eten … nou jij weer!’ Dec 2025
|
