Nummer 200

Goedemorgen,

Dit is editie 200. En ik wilde dat dit de laatste zou zijn.

Ik had het al geschreven. Een mooi afscheid. Focus op VOW. Keuzes maken. Grown-up stuff.

Maar toen voelde ik het. Die vertrouwde knoop in mijn maag. Twijfel.

Dit keer over stoppen. Maar ik voel 't best vaak, over alles. Of het wel goed genoeg is. Of ik wel de juiste keuze maak. Of mensen wel zitten te wachten op wat ik te zeggen heb.

Eigenlijk is twijfel de rode draad in mijn hele leven.

Bij elke beslissing zoek ik op een of andere manier naar bevestiging. Van vrienden. Van 'experts', waar het internet mee vol zit. En de laatste tijd ook van AI. Ik stel eindeloos vragen, vraag door, verfijn, optimaliseer, voer niet bestaande gesprekken. Niet omdat het me helderheid geeft, maar omdat ik dan niet volledig zelf verantwoordelijk ben voor de keuzes die ik maak. Ja, ik weet hoe gek die zin klinkt.

Als het misgaat, kan ik altijd zeggen (al is het maar tegen mezelf): het was niet helemaal mijn idee.

Ik weet niet beter dan m'n leven zo te leiden. Anderen laten beslissen. Anderen laten valideren. Bevestiging zoeken. Mezelf beschermen tegen de pijn van het op je bek gaan.

Maar met VOW kan dat nu niet meer. Überhaupt wil ik dat gewoon niet meer.

VOW eist van mij dat ik volledig eigenaarschap neem. Dat ik zeg: dit is van mij. Deze keuzes zijn van mij. Dit falen, als het faalt, is van mij. Het succes, want dat wordt het, is van mij.

Geen adviseurs om me achter te verstoppen. Die heb je bij VOW trouwens sowieso niet. ;)
Geen AI om de verantwoordelijkheid op af te schuiven. Geen excuses. En dat vind ik zo eng.

Wat als het niet werkt? Wat als het bewijst dat de twijfel terecht was?

Dat gevoel van twijfel gaat nooit weg. Ik weet nu alleen dat het geen signaal is dat ik er nog niet klaar voor ben. Het is geen teken dat ik dan de handoek maar in de ring moet gooien. Het is gewoon een gevoel. En ik bepaal godverdomme zelf wat ik ermee doe.

Dus nee, dit is niet de laatste editie.

Vanaf nu neem ik verantwoordelijkheid. Voor mijn keuzes, mijn woorden, mijn daden. Voor VOW. Voor alles.

Dit is van mij.

LYLT

Ow en als je de lekkere links mist? Die vind je niet meer terug. Keuzes maken weet je nog.

VOW is dé verzekering voor je beloftes.

Je stelt zelf persoonlijke beloftes samen en betaalt maandelijks een paar euro premie.
Ga je dood? Dan keert de verzekering het bedrag uit en fixt VOW dat jouw beloftes uitkomen.

Wat laat jij achter?

Beloofd is beloofd. ✌🏼