Deze keer een snelle nieuwsbrief met vooral wat beeld, want ik moet dingen doen.

First of all, de eerste editie van Barkas Selects was leuk en gezellig. We keken dus niet Heat maar 12 Monkeys van Terry Gilliam en die was verwarrender en wat minder dan ik hem me herinnerde (ik herinnerde me vooral dat ik 🤯 was als puber en ik blowde niet), en dat was nu zeker niet het geval.

Wildly entertaining was het wel, en ook verbazingwekkend hoe zo'n best wel off beat en op sommige vlakken ook wel experimentele film zo succesvol kon zijn (ik bedoel: 29 miljoen dollar productiebudget, 168 miljoen dollar world gross, dat zijn numbers).

De volgende film die Terry Gilliam maakte was Fear and Loathing, en in 2002 maakte hij die legendarische Scorpion K.O. / Secret Tournament Nike Football commercial waarmee Tom Holkenborg die wereldhit scoorde. Ik pakte die film er even bij en bedacht me dat alleen een Amerikaans bureau een voetbalcommercial kan baseren op het stupide wedstrijd-idee "One rule, last goal wins".

Enfin, hij had best een lekkere streak toen, die Terry.

En fun fact: de volgende dag heb ik mijn eerste Movie Trivia ooit toegevoegd op IMDB omdat mijn oog viel op een hockeymasker dat in 12 Monkeys aan de muur van een ambulance hangt wat exact hetzelfde ijshockeymasker was dat Waingrow draagt in Heat tijdens de legendarische overval op het geldwagentransport waarbij een ambulance een belangrijke rol speelt.

Hoe moeten we dit interpreteren? Zelfde set dresser? Toeval? Ik bedoel, beide films kwamen zoals eerder gezegd uit in '95.

Dank nogmaals aan FC Hyena voor het hosten, aan iedereen die kwam representen alsof het 2005 was en de nieuwe editie doen we waarschijnlijk in mei rondom mijn verjaardag maar ik ben dan low key aan het draaien met Tonnano S02 (aka T2: Judgement Day) waar ik vier aflevering van ga dirigeren dus moet even kijken wanneer precies.

Dan nog twee leuke dingen die me opvielen de afgelopen week.

Of leuk, leuk, de eerste is niet per sé leuk maar wel, sja, ik moet altijd glimlachen when life imitates art.

Toch wel mijn favo film van het afgelopen jaar (zo niet van de afgelopen jaren) is One Battle After Another (3 keer gezien tot op heden, 1 x regulier, 1 x Imax, 1 x 70mm bij Eye, goed, beter, best). Ik zou een hele nieuwsbrief kunnen vullen over wat ik allemaal precies zo vet vind aan die film (misschien later ooit), maar het detail van die rightwing/fascist hitman met een Patagonia-vest vond ik een voorbeeld van het genius van die film. Ik bedoel dit:

Het idee dat de koelbloedige huurmoordenaar van een geheim rechts-extreem genootschap zich in vermomd onder het icoon van corporate-progressiviteit Patagonia vond ik zo scherp dat ik er hardop om moest lachen in de bios. Puik werk van de wardrobe designer.

Dus wat schetste mijn verbazing toen ik van de week een foto zag bij een profiel over de huidige (en persoonlijk door Trump aangestelde) opperbevelhebber Dan Caine die Trump alles geeft wat hij wil (in elk geval op militair gebied, voor zover ik kan overzien) tijdens een presidents-brief op Mar-A-Lago over de aanval op Iran? Je voelt hem al aankomen:

Ik bedoel, gotta love it toch gewoon?

Net zoals ik dit portretje over de legendarische car chase aan het einde van die film ook loefde (thanks Mustafa, voor de link up).

Last but not least, en waar mijn gesjeesde popular culture scholar hart sneller van ging kloppen: deze jas die ik vorige week in Den Haag in het wild tegen kwam.

En daarmee laat ik je weer alleen in deze verwarrende maar zonovergoten wereld, maar niet voordat ik met liefde link naar "Niks Is Zeker", de eerste single van Willem's aankomende album "Jongen Van De Zon".

Liefs,

Victor

Ps. Godver, toch weer een lang verhaal geworden dit. Never make a promise you can't keep.