Nummer 187
Goedemorgen, Kim zei van de week dat als ze me moest omschrijven in een paar woorden, frustratie er eentje van zou zijn. We lagen in bed, half 11, donker. En dit was echt wat ze zei. Frustratie. Ik liet het even indalen. Gek genoeg snapte ik wel wat ze bedoelde. Niemand heeft het ooit zo duidelijk tegen me gezegd. Maar dat is wel wat ik ben: gefrustreerd. Ze viel vervolgens niet snel daarna in slaap. Ik lag nog een half uurtje naar het plafond te staren, in gedachten probeerde ik soep te maken van de openbaring die zich afspeelde in m’n hoofd. Als het koken niet gaat zoals ik wil, of het gerecht niet wordt zoals ik in gedachten heb. Als ik Kate in bed moet leggen en ze keer op keer niet doet wat ik van haar vraag. Op m’n werk als het niet gaat zoals ik denk of vind dat het moet gaan. Met het uitkiezen van de zomervakantie als ik het liefst met z’n vieren naar Amerika ga, maar we die vakantie naar Frankrijk boeken. Als ik zin heb maar Kim liever gaat slapen. Terwijl ik werk aan mijn eigen bedrijf dat maar niet snel genoeg gaat. Ze heeft gelijk, dacht ik terwijl ik in slaap viel. De volgende ochtend gingen m’n gedachten meteen weer terug naar dat ene woord. Frustratie. Dat is niet iets waar ik graag mee geassocieerd wil worden. Toch? Maar zie je wat hier steeds gebeurt? Elke keer is er eerst een beeld. In mijn hoofd klopt het al. Het gerecht is perfect op smaak. Kate luistert. Mijn bedrijf gaat precies zoals ik het bedacht had. De vakantie is groots. Het leven loopt op schema. Mijn torenhoge eisen - de realiteit = frustratie De frustratie komt doordat ik mezelf de hele tijd meet aan iets wat alleen in mijn hoofd bestaat. Ik ben tegelijk de speler en de scheidsrechter van mijn leven. Een strenge scheids. Altijd en overal aanwezig. Fluit in de aanslag. Zo eentje die de wedstrijd kapot fluit. De uitweg zit niet in nog harder werken, eindeloze ijsbaden, de 75-hard of meditatie. Als ik nu de fluit hoor, haal ik een keer adem en zeg tegen mezelf: gap, je bent al mislukt. Gek genoeg werkt dat. Want als je al mislukt bent, hoef je niets te verdedigen. Dan mag je gewoon koken, opvoeden, liefhebben en werken zoals het nu lukt. Niet goed. Niet perfect. Wel echt. LYLT Vind je dat iemand anders deze mail ook moet lezen? Stuur deze dan door of gebruik de link via de share knop onderaan deze e-mail. Heb jij de deze mail doorgestuurd gekregen? Schrijf je dan hier in. Lekkere links om over te lullen tijdens de lunch
|