Goedemorgen, Het kan je haast niet ontgaan zijn dat de paus van de week is overleden. Terwijl het nieuws op elke zender binnenkwam, met overal ineens duidende duiders over zijn nalatenschap, zette ik de toepasselijke film Conclave aan. Ergens tussen de wierook, fluwelen toga’s en fluisterende kardinalen dacht ik: de kerk is eigenlijk iets moois. Ik weet het, de kerk, serieus? Maar stick with me. We trekken onze portemonnee om zwetend op een fiets te stappen, naast een vreemde, in een donker zaaltje vol beats en branding. Of om, kreunend in de lotus zonnegroet, op die perfect gestylde yoga mat te liggen. Alles is een concept geworden, inclusief een mooi hoekje om je social selfie te schieten. Voor alles een niche. Terwijl we, juist nu, iets groters nodig hebben. Iets waar iedereen bij mag horen, niet alleen wie het zich kan veroorloven. We gaan van het ene hebbeding, door naar de volgende trend en hup in de rij voor die nieuwe TikTok hype, maar telkens weer dat knagende gevoel. We missen iets. Niet een nieuwe app, een nieuwe lokale club of dat ultra-hip buurtinitiatief, daar zijn er inmiddels genoeg van. Amigos, Onefit, padellen, you name it. Leuk voor even. Maar allemaal gebouwd rondom een ‘specifieke doelgroep’. Leeftijd, inkomen, interesses. Niche, niche, niche. Wat we niet meer hebben, is een plek waar je heengaat omdat je mens bent. Niet omdat je toevallig lekker past in de doelgroepanalyse en je lekker meetbaar bent via social media advertenties die je de godganse dag voorbij zit te scrollen. We hebben plekken nodig die gebouwd zijn op het grotere idee van samen. Niet op winstmaximalisatie, marketing funnels of premium memberships. Hoe zou zo’n plek er in deze tijd dan uitzien? Ik heb m’n best gedaan voor wat eerste richtlijnen, vul gerust aan:
Het probleem is niet dat we te weinig platforms hebben, maar dat elk clubje een verdienmodel is geworden. De échte uitdaging is iets vinden dat verbindt zonder toegangsbewijs, zonder doelgroepmarketing en zonder prijskaartje. Misschien begint echte vrijheid wel daar: in verbinding in plaats van verdeling. Niet voor het ik, maar voor het wij. Niet voor de likes, maar voor La Vie. LYLT Op dit moment heb ik 106 leden op Substack. ️🔥 Daar willen we natuurlijk 110 van maken, minstens. Help mee door Nieuwsgierig te delen. Lekkere links om over te lullen tijdens de lunch
Deze editie van Nieuwsgierig wordt gesponsord door: Onze truien zijn als jouw favoriete wijn: precies goed.
|

Goedemorgen, Het kan je haast niet ontgaan zijn dat de paus van de week is overleden. Terwijl het nieuws op elke zender binnenkwam, met overal ineens duidende duiders over zijn nalatenschap, zette ik de toepasselijke film Conclave aan. Ergens tussen de wierook, fluwelen toga’s en fluisterende kardinalen dacht ik: de kerk is eigenlijk iets moois. Ik weet het, de kerk, serieus? Maar stick with me. We trekken onze portemonnee om zwetend op een fiets te stappen, naast een vreemde, in een donker zaaltje vol beats en branding. Of om, kreunend in de lotus zonnegroet, op die perfect gestylde yoga mat te liggen. Alles is een concept geworden, inclusief een mooi hoekje om je social selfie te schieten. Voor alles een niche. Terwijl we, juist nu, iets groters nodig hebben. Iets waar iedereen bij mag horen, niet alleen wie het zich kan veroorloven. We gaan van het ene hebbeding, door naar de volgende trend en hup in de rij voor die nieuwe TikTok hype, maar telkens weer dat knagende gevoel. We missen iets. Niet een nieuwe app, een nieuwe lokale club of dat ultra-hip buurtinitiatief, daar zijn er inmiddels genoeg van. Amigos, Onefit, padellen, you name it. Leuk voor even. Maar allemaal gebouwd rondom een ‘specifieke doelgroep’. Leeftijd, inkomen, interesses. Niche, niche, niche. Wat we niet meer hebben, is een plek waar je heengaat omdat je mens bent. Niet omdat je toevallig lekker past in de doelgroepanalyse en je lekker meetbaar bent via social media advertenties die je de godganse dag voorbij zit te scrollen. We hebben plekken nodig die gebouwd zijn op het grotere idee van samen. Niet op winstmaximalisatie, marketing funnels of premium memberships. Hoe zou zo’n plek er in deze tijd dan uitzien? Ik heb m’n best gedaan voor wat eerste richtlijnen, vul gerust aan:
Het probleem is niet dat we te weinig platforms hebben, maar dat elk clubje een verdienmodel is geworden. De échte uitdaging is iets vinden dat verbindt zonder toegangsbewijs, zonder doelgroepmarketing en zonder prijskaartje. Misschien begint echte vrijheid wel daar: in verbinding in plaats van verdeling. Niet voor het ik, maar voor het wij. Niet voor de likes, maar voor La Vie. LYLT Op dit moment heb ik 106 leden op Substack. ️🔥 Daar willen we natuurlijk 110 van maken, minstens. Help mee door Nieuwsgierig te delen. Lekkere links om over te lullen tijdens de lunch
Deze editie van Nieuwsgierig wordt gesponsord door: Onze truien zijn als jouw favoriete wijn: precies goed.
|