Goedemorgen, Lang was het bon ton om veel te doen. Druk, druk, druk. Op je werk, in je weekend, in je hoofd. Ik ook. Ik las de nieuwste boeken, at bij de beste lunchplekken, kende de verborgen baaitjes op Ibiza. Agenda vol, inbox vol, kids naar de hockey, boodschappen doen en daardoor toch net dat ene belangrijke bericht uit de klassenapp missen. Toen zag ik de voortekenen van een trend; een hotelketen adverteert met “We did nothing” en een sportmerk welke soft, ook een prestatie vindt. Dus deze vakantie, zo had ik me voorgenomen, zou ik het allemaal ff niet doen. Ik had expres maar 1 boek meegenomen. Als dat uit was... Niets doen. Niet uit luiheid. Meer een zorgvuldig gecureerde nutteloosheid. Stijlvol nietsdoen zeg maar. M'n tijd verspillen met de pink omhoog. En wat denk je, niks doen is hartstikke moeilijk. Ik kon het zelfs druk hebben met niksdoen. Lijstjes maken in mijn hoofd van dingen die ik niet wilde doen. Niet op m'n telefoon. Niet kijken naar het nieuws. Niet scrollen. Niet denken aan de inbox. Niet. Niet. Niet. Het was zo ongemakkelijk. Alsof ik op sollicitatiegesprek zat met mezelf. Echt nietsdoen is veel vermoeiender dan iets doen. Maar als je echt durft, doe je tegenwoordig niet meer mee. Niet aan de hustle, niet aan het optimaliseren, niet aan de sleur. Ik wilde zo graag leeg zijn. Niet weten waar ik die avond eet of waar ik ben. Uitstaan. Onvindbaar zijn. Maar ik was ook bang dat ik hier dan niets meer te vertellen heb. Geen nieuwe wijnbar ontdekte, of die nieuwe serie miste. Een lege inbox is tegenwoordig geen prestatie meer. Thank you AI. Maar een lege dag is dat wel. Pure luxe is niet de kaviaar en de bubbels bij Jondal. Het is je telefoon thuis laten liggen en dan geen seconde het gevoel hebben dat je iets mist. LYLT Lekkere links om over te lullen tijdens de lunch
Ach nu we toch bezig zijn, kunnen we er net zo goed een kijklijst van maken. Het is tenslotte september, de dagen worden natter, korter en donkerder. Dit is waar je naar wil kijken dit najaar:TV/Streaming:
Bioscoop:
|

Goedemorgen, Lang was het bon ton om veel te doen. Druk, druk, druk. Op je werk, in je weekend, in je hoofd. Ik ook. Ik las de nieuwste boeken, at bij de beste lunchplekken, kende de verborgen baaitjes op Ibiza. Agenda vol, inbox vol, kids naar de hockey, boodschappen doen en daardoor toch net dat ene belangrijke bericht uit de klassenapp missen. Toen zag ik de voortekenen van een trend; een hotelketen adverteert met “We did nothing” en een sportmerk welke soft, ook een prestatie vindt. Dus deze vakantie, zo had ik me voorgenomen, zou ik het allemaal ff niet doen. Ik had expres maar 1 boek meegenomen. Als dat uit was... Niets doen. Niet uit luiheid. Meer een zorgvuldig gecureerde nutteloosheid. Stijlvol nietsdoen zeg maar. M'n tijd verspillen met de pink omhoog. En wat denk je, niks doen is hartstikke moeilijk. Ik kon het zelfs druk hebben met niksdoen. Lijstjes maken in mijn hoofd van dingen die ik niet wilde doen. Niet op m'n telefoon. Niet kijken naar het nieuws. Niet scrollen. Niet denken aan de inbox. Niet. Niet. Niet. Het was zo ongemakkelijk. Alsof ik op sollicitatiegesprek zat met mezelf. Echt nietsdoen is veel vermoeiender dan iets doen. Maar als je echt durft, doe je tegenwoordig niet meer mee. Niet aan de hustle, niet aan het optimaliseren, niet aan de sleur. Ik wilde zo graag leeg zijn. Niet weten waar ik die avond eet of waar ik ben. Uitstaan. Onvindbaar zijn. Maar ik was ook bang dat ik hier dan niets meer te vertellen heb. Geen nieuwe wijnbar ontdekte, of die nieuwe serie miste. Een lege inbox is tegenwoordig geen prestatie meer. Thank you AI. Maar een lege dag is dat wel. Pure luxe is niet de kaviaar en de bubbels bij Jondal. Het is je telefoon thuis laten liggen en dan geen seconde het gevoel hebben dat je iets mist. LYLT Lekkere links om over te lullen tijdens de lunch
Ach nu we toch bezig zijn, kunnen we er net zo goed een kijklijst van maken. Het is tenslotte september, de dagen worden natter, korter en donkerder. Dit is waar je naar wil kijken dit najaar:TV/Streaming:
Bioscoop:
|