Niet gehinderd door het enige in marmer gebeitelde gebod van de dienstverlening 'gij zult eenieder zonder onderscheids des persoons met evenredige hoffelijkheid van dienst zijn' kan ik de tering krijgen van de twee tieners aan de betegelde toog van Lepel, een minimalistisch gestript café met koffie, thee en diervriendelijk gebak. Meestal glimlach ik om deze motjes fladderend om hun eigen peertje, maar vandaag trof het ongecamoufleerde narcisme me als onaangenaam. Men is onschuldig tot het tegendeel bewezen is! Ik bedoel, ik laat mijn witte manlijke heteroseksuele middelbare présence niet bij voorbaat als grensoverschrijdend verramsjen! Bovendien word ik geëscorteerd door de thuiszorg, mijn verkering. Ofschoon dat tegenwoordig in het licht van de affaire Epstein ook geen garantie meer is. We willen alleen koffie en wat te eten, meer niet, écht niet! De winkelbel van Lepel klingelt ouderwets vrolijk in contrast met het moderne chagrijn van thee nippende laptobbers en de welhaast vijandige onverschilligheid van het personeel. Uit speakers in de pistache gesausde ruimte klinkt het gezucht van een adolescente zanger met een doodswens. Getergd kijkt het glanzend kaalgeschoren serveerstertje naar het plafond als ik wil betalen. Het is hier geen voetbalkantine, vieze ouwe man. Ze knikt naar het pinapparaat. No cash! Het andere meisje, een jeugdige versie van Erykah Badu, overtreft de gekweldheid van haar collega als ze met mijn quiche naar de keuken sloft om die op te warmen. Ze doen er werkelijk alles aan om herhaling van mijn bezoek te voorkomen. Ben ik echt al zo oud en vies en ongewenst? Een pijnscheut trekt door mijn middenrif als ik ineens moet denken aan een voorval, nog niet zo lang geleden, bij Albert Heijn, in het gangpad van de wijnen. Een man, zich van geen kwaad bewust, zei dat hij even dacht dat ik 'Schoof' was ... Schoof? Dick Schoof, voormalig minister-president Schoof! Dus zó kwam ik in het openbaar over. Ik had de confronterende vergelijking verdrongen, maar werd er door dat eigengereide spul van Lepel weer aan herinnerd. Nee, zo'n man hoef ik ook niet in m'n zaak. Voor je het weet bezoedelt zijn bedorven fijne vleeswarengeur het frisse voorjaarsbouquet van de Zoomers. Mrt 2026 |