Deze week een stukje uit mijn binnenkort te verschijnen kroniek 'Mantelzorg Deluxe': Ik zit gezellig te mantelzorgen op het terras bij mijn vader en kijk naar het lege vogelkooitje aan de muur dat in zijn keuken in Sint Pancras hing met daarin een Japanse nachtegaal. Een tropische zangvogel waarvan mijn vader er in zijn leven meerdere heeft gehad. Als ze niet zongen, mochten ze weg, als ze te veel of te hard zongen ook. Zachtjes zingen kan een vogel niet. Soms zat er een exemplaar tussen dat zich aan de luimen van mijn vader wist aan te passen. Vogels en mijn vader; gek werden ze van elkaar. Eenzame mannetjes gillend om gezelschap. De Japanse alle-dagen-en-nachtegeil woont nu bij mensen in Petten, mijn vader bij mezen in de open volière van Bergen. Bij Ooijevaar koopt hij zonnebloempitten en gevriesdroogde meelwormen tegen het alleenzijn. Boos zwaait hij met zijn stok als er een specht of een ekster van zijn centen zit te snacken. Duiven zijn ook niet welkom. Die vreten volgens hem alleen maar omdat ze niks anders te doen hebben. Voor zijn eigen gezelligheid wil hij alleen mezen obezen. Ik heb nestkastjes opgehangen voor wat extra heisa om het huis. 'Je snapt toch niet hoe die beesten dat gaatje induiken, als kogels, met een kolere vaart!' zegt hij. 'De hele dag in en uit met allerlei rotzooi, je houdt het niet voor mogelijk!' Ik kijk naar een soort kots op het terras. 'Is dat Foe Yong Hai,' vraag ik. 'Zo'n hele bak is veel te veel voor mij alleen, maar daar durven die hufters niet aan te komen,' zegt hij cryptisch. Hij had getracht de oosterse roerei vanuit de deuropening de tuin in te gooien, die 'hufters' zijn kraaien en eksters die het terras niet op durven. Ik veeg de viezigheid op het gras en mijn vader zegt: 'Kijk, zwaluwen … ' Krijgen we dat verhaal weer! 'Het gaat regenen, ze vliegen laag,' zegt hij, ervan uitgaande dat deze boerenkennis mij vreemd is, ofschoon hij er steeds weer mee op de proppen komt als hij zwaluwen ziet. 'Jezus, Wim! Het regent! Je kunt gewoon aan de regen zien dat het regent!' 'Dat komt door de muggen, die gaan omlaag en omhoog,' zegt het orakel, in de veronderstelling dat ik om opheldering vroeg. 'Wil je nog een koppie, Vin?' 'Nou, nog eentje dan.' Want mantelzorgen gaat niet zozeer over hoeveel je bereid bent te geven, maar vaker over hoeveel je bereid bent te nemen. Apr 2026 |
Deze week een stukje uit mijn binnenkort te verschijnen kroniek 'Mantelzorg Deluxe': Ik zit gezellig te mantelzorgen op het terras bij mijn vader en kijk naar het lege vogelkooitje aan de muur dat in zijn keuken in Sint Pancras hing met daarin een Japanse nachtegaal. Een tropische zangvogel waarvan mijn vader er in zijn leven meerdere heeft gehad. Als ze niet zongen, mochten ze weg, als ze te veel of te hard zongen ook. Zachtjes zingen kan een vogel niet. Soms zat er een exemplaar tussen dat zich aan de luimen van mijn vader wist aan te passen. Vogels en mijn vader; gek werden ze van elkaar. Eenzame mannetjes gillend om gezelschap. De Japanse alle-dagen-en-nachtegeil woont nu bij mensen in Petten, mijn vader bij mezen in de open volière van Bergen. Bij Ooijevaar koopt hij zonnebloempitten en gevriesdroogde meelwormen tegen het alleenzijn. Boos zwaait hij met zijn stok als er een specht of een ekster van zijn centen zit te snacken. Duiven zijn ook niet welkom. Die vreten volgens hem alleen maar omdat ze niks anders te doen hebben. Voor zijn eigen gezelligheid wil hij alleen mezen obezen. Ik heb nestkastjes opgehangen voor wat extra heisa om het huis. 'Je snapt toch niet hoe die beesten dat gaatje induiken, als kogels, met een kolere vaart!' zegt hij. 'De hele dag in en uit met allerlei rotzooi, je houdt het niet voor mogelijk!' Ik kijk naar een soort kots op het terras. 'Is dat Foe Yong Hai,' vraag ik. 'Zo'n hele bak is veel te veel voor mij alleen, maar daar durven die hufters niet aan te komen,' zegt hij cryptisch. Hij had getracht de oosterse roerei vanuit de deuropening de tuin in te gooien, die 'hufters' zijn kraaien en eksters die het terras niet op durven. Ik veeg de viezigheid op het gras en mijn vader zegt: 'Kijk, zwaluwen … ' Krijgen we dat verhaal weer! 'Het gaat regenen, ze vliegen laag,' zegt hij, ervan uitgaande dat deze boerenkennis mij vreemd is, ofschoon hij er steeds weer mee op de proppen komt als hij zwaluwen ziet. 'Jezus, Wim! Het regent! Je kunt gewoon aan de regen zien dat het regent!' 'Dat komt door de muggen, die gaan omlaag en omhoog,' zegt het orakel, in de veronderstelling dat ik om opheldering vroeg. 'Wil je nog een koppie, Vin?' 'Nou, nog eentje dan.' Want mantelzorgen gaat niet zozeer over hoeveel je bereid bent te geven, maar vaker over hoeveel je bereid bent te nemen. Apr 2026 |